Κριτική Άλμπουμ: Το Όλο-Αγγλικό Σόλο Ντεμπούτο του Jung Kook: 'Golden'

Jungkook, BTSο κατοικίδιος χρυσός αγόρι, βήτα στο σόλο σpotlight με το "Golden", ένα καλά-τυλιγμένο πακέτο ποπ ακρίβειας που πατάει στο χείλος της καινοτομίας. Είναι ένα άλμπουμ που ξεχειλίζει από ελέγχους που πηδούν από τη στιγμή στη φλεγμονή, αφηγούμενο με ζωντάνια τη μεταμόρφωσή του από προιόν της ομάδας στο σόλο ερμηνευτή.

Το "Golden" ρυθμίζει το φάζερ του στο χάρι με ένα οπλοστάσιο από κ勾 και αρμονίες που σχεδιάζονται για να αντηχούν με τις χορδές της καρδιάς και τους αλγόριθμους. Παρόλα αυτά, παρά την λάμψη, το άλμπουμ φέρει μια οικεία αισθητική. Κάθε τραγούδι είναι ένα πιθανό άνθεμα πλούσιο σε παραγωγή, αλλά είναι οι βελούδινες τόνες του Jungkook που δανείζουν μια αυθεντικότητα που συγχρονίζεται τέλεια με το πульσάρ του ακροατή.

Συγχρονισμένο από την καρδιακή παλμότητα της εφηβικής επιθυμίας και των ενήλικων αποκαλύψεων, το ρεκόρ κυκλοφορεί μέσα από ένα φάσμα συναισθημάτων – αγάπη βρεθείσα, κρατηθείσα, χαμένη και πενθείσα. Στίχοι όπως "Πες ναι ή όχι, ναι ή όχι, ναι ή όχι" από το "Yes or No", γραμμένοι από και με Ed Sheeran στην κιθάρα, κατέχουν την σεισμική απλότητα για να μας παγώσουν σε μια στιγμή σχετικής ευαλωτότητας, ενώ η καθημερινή απογραφή του "Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή" από το "Seven", με τον Latto, ενσωματώνει εκείνη την ατελείωτη θερινή νεότητα.

Το "Golden" φλερτάρει τολμηρά με πιο смελές εκφράσεις κάτω από τις ραμμένες ραφές του. Το γοητευτικό ψέλλισμα στο "Closer to You", με τον Major Lazer, μια σερπεντίνη επίκληση της ερωτικής νύχτας, προδίδει μια πρόθεση να βαδίσει σε βαθύτερα νερά. Εδώ, η παραγωγή στρέφεται – ένας ζεστός βραδινός αέρας ενάντια στη συνήθη καθημερινότητα που προηγείται – και ο Jungkook, πάντα ο καταξιωμένος ερμηνευτής, απαντά με μια ερμηνεία που λάμπει.

Στην συναισθηματική κορύφωση του άλμπουμ στέκεται το "Hate You,", ωμό και εσωτερικό ταυτόχρονα. Το Mendesη μελωδία που έχει δημιουργηθεί, παλεύει με το πονούν παράδοξο της ανάγκης να μισούμε για να αφήσουμε: "Σε μισώ, θα σε μισώ, για να το κάνω εύκολο." Εδώ βρίσκεται ο κεντρικός νεύρος του άλμπουμ – η κατανόηση ότι κάποια ανάπτυξη απαιτεί πόνο, εξορκίζοντας δαίμονες ένα νότα τη φορά για να κάνει χώρο για την επόμενη αγάπη που ανθίζει.

Το "Shot Glass of Tears" ξετυλίγεται ως το κλείσιμο, ένας αργός χορός στη συνέχεια, ζωγραφίζοντας το λυκόφως με μια μελαγχολική απόχρωση. Εδώ, ο Jungkook εξορύσσει βαθύτερα στο πηγάδι. "Έχω ένα ποτήρι γυαλιού γεμάτο δάκρυα / Πιέστε, πιέστε, πιέστε, πείτε 'Γεια σας'" δεν είναι απλά ένα στενάχωρο αντίο, είναι ένα σύνθετο κοκτέιλ μεταμέλειας και απελευθέρωσης, ένα καλό κρασί από παλιές αγάπες για να γιορτάσει μελλοντικές χαρές.

Πιθανότατα, ωστόσο, το άλμπουμ απομακρύνεται πιο ενδιαφέροντα στην προσέγγισή του με την πραγματικότητα. Το προσωπικό είναι δημόσιο, και γραμμές όπως "Περιμένω δίπλα στο τηλέφωνο / Δεν έρχεσαι πίσω, και θα έπρεπε να το ήξερα" στο "Too Sad to Dance" αποκαλύπτουν ρήγματα στην πανοπλία, μεταφέροντας μια αποσύνδεση μεταξύ της ζωντανού αλήθειας του ιδολού και της φανταστικής προβολής του ακροατή.

Υπάρχει μια τάση στο "Golden" – μια πίεση και έλξη μεταξύ του καθολικού και του μοναδικού – πιο αισθητή στις επεξεργασμένες φωνητικές του "Somebody". Μια ακουστική στροφή από οργανική σε συνθετική, είναι όπου το ερωτηματικό χέρι του άλμπουμ συναντά το καθρέφτη, η αντανάκλαση ταυτόχρονα σβήνει την ατομικότητα που η φωνή του Jungkook κανονικά εκπέμπει.

Μέσα σε αυτά τα κύματα των υφασμάτων των παλίρρωνων στέκεται το "Standing Next to You", μια αμετάκλητη δήλωση αφοσίωσης. Παρλαύει μια τολμηρή πειθώ με κλασικές ρυθμούς, μια commingling των χρόνων και των ρυθμών που τολμηρά δηλώνει τον εαυτό του κέντρο: "Δεν μπορούν να αρνηθούν την αγάπη μας / Δεν μπορούν να μας χωρίσουν / Θα επιβιώσουμε από την δοκιμασία του χρόνου."

Στην τελική εκτίμηση, το "Golden" δεν ακολουθεί τόσο τον λιγότερο ταξιδεμένο δρόμο, όσο και χορεύει με μπαλαρίνα χάρη τον οικείο δρόμο. Με ένα άλμπουμ που διαθέτει αρκετές χρυσαφένιες άκρες για να υποδηλώσει einen θησαυρό απραγματοποίητων προοπτικών, Jungkook τοποθετεί τον εαυτό του ως κληρονόμο του θρόνου του ποπ. Υλοποιεί ένα φάσμα που καλώς εκτείνεται από συγχρονισμένο σε υποβεβλημένο, εξυπηρετώντας ένα φάσμα που καταγράφει τις υφές της φωνής του και τους περιγράμματος της νεαρής σόλο προσωπικότητας.

Είναι σαφές ότι το "Golden" δεν προσπαθεί να ξαναγράψει το βιβλίο του ποπ τόσο πολύ όσο να το σχολιάσει με το σήμα του Jungkook. Είναι μια καλά λειωμένη είσοδος που διασφαλίζει ότι όλα τα μάτια παραμένουν καρφωμένα, ένας λαμπρός προάγγελος μιας βασιλείας που μόλις αρχίζει να πάρει σχήμα. Όπως στέκεται στο κατώφλι, το "Golden" είναι η ανοιχτή επιστολή του στο ποπ σόβερεν, μια απάντηση για να κυριαρχήσει στη συζήτηση με μια ντεμπούτα που δεν είναι τόσο για να εκραγεί το είδος όσο να το διακοσμήσει με το μοναδικό χρώμα του χρυσού.