Ανασκόπηση ﾊλφταϊμ: Η αστρική παράσταση του Usher στο Σούπερ Μπόουλ LVIII με την Alicia Keys, τον Ludacris, τον Lil Jon, την H.E.R. και τον will.i.am

Το σόου του Usher στο Σούπερ Μπόουλ LVIII, μια μελετημένα χορογραφημένη εκδρομή στο εντυπωσιακό κατάλογό του, προσγειώθηκε με την λεία λάμψη μιας κατοικίας του Λας Βέγκας παρά με τη δυναμική που συχνά περιμένουμε από τη μεγαλύτερη σκηνή του κόσμου. Από την αρχή, με το "Caught Up," η παράσταση ξεδιπλώθηκε ως μια λεία, αν και κάπως ασφαλής, εορτασμός της δύο δεκαετιών επιτυχιών του Usher.

Η συμμετοχή της Alicia Keys, της H.E.R., του Lil Jon, του Ludacris και του will.i.am υποσχόταν ένα δυναμικό σύνολο καλλιτεχνών που, στο χαρτί, θα έπρεπε να είχε προσφέρει einen ηλεκτρισμένο σοκ στις διαδικασίες. Το ντουέτο της Keys στο "My Boo" ανέβασε προσωρινά το σόου, οι φωνές τους συνδυάστηκαν σε μια οικεία αγκαλιά που θύμισε τις ημέρες της κορυφής τους στα τσαρτ. Παρόλα αυτά, η μετάβαση από έναν guest star στον επόμενο, ιδιαίτερα το εγκληματικά σύντομο σόλο κιθάρας της H.E.R., ένιωθε περισσότερο σαν μια σειρά από σκίτσα παρά σαν μια συνεκτική αφήγηση, κάθε διακοπή σχεδιασμένη για να διευκολύνει ακόμη μια από τις γρήγορες αλλαγές του Usher παρά να βαθύνει τη μουσική εξέταση του σόου.

Η εμφάνιση του will.i.am κατά τη διάρκεια του "OMG" έφερε μια αστραπή ηλεκτρονικής ζωντάνιας, ένα νεύμα στις incursions του Usher στα πιο χορευτικά είδη της ποπ. Παρόλα αυτά, αυτό, όπως και οι υπόλοιπες guest εμφανίσεις, φάνηκε να υπογραμμίζει την προσέγγιση της βραδιάς: χτυπήστε τις οικείες νότες, κρατήστε την ενέργεια ψηλά, αλλά μην απομακρύνεστε πολύ από τη формуλή.

Το "U Don't Have to Call," το "Burn," το "Confessions Part II," και το φινάλε "Yeah!" με τον Ludacris και τον Lil Jon, όλα εκτελέστηκαν με την υπογραφή του Usher. Παρόλα αυτά, η παράσταση, για όλη την τεχνική της αριστεία, έλλειψε τα αγνά, μη σεναριογραφημένα момέντα που μετατρέπουν ένα σόου ﾊλφταϊμ από ένα απλό μουσικό διαλειμματικό σε ένα πολιτιστικό ορόσημο. Η αντίδραση του κοινού, ζεστή αλλά περιορισμένη, φάνηκε να αντανακλά αυτή τη σκέψη, εκτιμώντας τη νοσταλγία αλλά περιμένοντας μια έκπληξη που δεν ήρθε ποτέ.

Στο τέλος, το σόου του Usher στο ﾊλφταϊμ του Σούπερ Μπόουλ ήταν μια λεία, επαγγελματική εκτέλεση της εντυπωσιακής καριέρας του, εκτελεσμένη με την ακρίβεια ενός καλλιτέχνη που γνωρίζει το επάγγελμά του από μέσα και έξω. Παρόλα αυτά, σε ένα χώρο που έχει φιλοξενήσει μερικές από τις πιο αξέχαστες παραστάσεις στην ιστορία του ζωντανού διασκέδασης, το σόου ένιωθε σαν μια χαμένη ευκαιρία να προκαλέσει τις προσδοκίες ή να ξαναορίσει τη διαδρομή του Usher με κάποιο σημαντικό τρόπο. Ήταν μια υπενθύμιση της θέσης του στο πάνθεον των μεγάλων, βέβαια, αλλά δεν μπορούσες να μην σκεφτείς τι θα μπορούσε να είχε γίνει αν το σόου τολμούσε να πάρει quelques περισσότερους κινδύνους.