Στο "For All the Dogs," ο Drake παρουσιάζει ένα άλμπουμ που φαίνεται σαν ένα σταυροδρόμι, ένα σημείο όπου ο καλλιτέχνης φαίνεται να αναρωτιέται το δρόμο μπροστά.
Ενδέχεται να λάβουμε ένα μέρος των πωλήσεων αν αγοράσετε ένα προϊόν μέσω συνδέσμου σε αυτό το άρθρο.
Στο "For All the Dogs," ο Drake παρουσιάζει ένα άλμπουμ που φαίνεται σαν ένα σταυροδρόμι, ένα σημείο όπου ο καλλιτέχνης φαίνεται να αναρωτιέται το δρόμο μπροστά.
6.9 - Κριτική Άλμπουμ Drake: Για Όλους Τους Σκύλους
Στο "For All the Dogs," ο Drake παρουσιάζει ένα άλμπουμ που φαίνεται σαν ένα σταυροδρόμι, ένα σημείο όπου ο καλλιτέχνης φαίνεται να αναρωτιέται το δρόμο μπροστά.
Το "For All the Dogs" του Drake δεν είναι απλά ένα άλμπουμ, είναι μια στιγμή στο χρόνο, που καταγράφει έναν καλλιτέχνη στο όριο ενός σημαντικού σταδίου ζωής και καριέρας. Όσο πλησιάζει τα 40, τα στοιχήματα είναι υψηλότερα, και για τον άνθρωπο και το brand που είναι ο Drake. Το άλμπουμ ξεκινά με το "Virginia Beach," ένα κομμάτι που λειτουργεί ως μικρόκοσμος Drake'η τρέχουσα υπαρξιακή κρίση του. Ραπάρει για την γοητεία και τις παγίδες της φήμης, αλλά το υποκείμενο είναι σαφές: Είναι αυτό το στυλ ζωής βιώσιμο καθώς πλησιάζει την ηλικία των 40;
Οι guest εμφανίσεις στο άλμπουμ, ιδιαίτερα η σκέψη του J. Cole στο "Mirror Image," λειτουργούν και ως υψηλό σημείο και ως προειδοποιητική ιστορία. Προσφέρουν μια ματιά σε αυτό που θα μπορούσε να γίνει ο Drake—ένας πρεσβύτερος αξιωματούχος του hip-hop που μπορεί ακόμα να κρατήσει τη θέση του μεταξύ της νεότερης γενιάς. Αλλά επίσης υπογραμμίζουν την έλλειψη εστίασης του άλμπουμ, αναβάλλοντας ερωτήσεις σχετικά με το αν ο Drake χρησιμοποιεί αυτές τις συνεργασίες για να αποσπάσει την προσοχή από τις δικές του αβεβαιότητες.
Μουσικά, το άλμπουμ είναι ένα μεικτό πακέτο, ενδεικτικό ενός καλλιτέχνη σε αλλαγή. Το "First Person Shooter" είναι ένα υψηλό σημείο, μια τολμηρή δήλωση των φιλοδοξιών του Drake. Αλλά τότε υπάρχουν κομμάτια όπως το "Rich Baby Daddy" που φαίνεται σαν μια επανάληψη θεμάτων που ο Drake έχει εξερευνήσει μέχρι την ναυτία. Το μήκος του άλμπουμ—23 κομμάτια—εξαacerbates αυτή την αίσθηση της ασυνέπειας. Είναι σαν ο ίδιος ο Drake δεν ξέρει τι θέλει να πει, οπότε λέει τα πάντα, για το καλύτερο ή το χειρότερο.
Παρά τα ελαττώματα του, το "For All the Dogs" έχει στιγμές που δείχνουν έναν πιο ώριμο Drake. Το "Midnight Cruise" είναι ένα τέτοιο κομμάτι, ένα εντυπωσιακό μπαλάντ που υποδηλώνει μια πρόθεση να εξερευνήσει νέο συναισθηματικό και μουσικό έδαφος.
Λυρικά, το άλμπουμ είναι μια αντανάκλαση της τρέχουσας κατάστασης του νου του Drake—συγκρουόμενος, περίπλεκος και κάποιες φορές, αισθανόμενος. Γραμμές όπως "Είπε ότι ήταν βέγκαν, τρώει μια κατσίκα" από το "Daylight" φαίνεται σαν ο Drake να παίζει ασφαλής, βασίζοντας στον εαυτό του σε δοκιμασμένες και αληθινές формούλες. Άλλοι, όπως "Χτυπημένος και αλυσσοδεμένος σας σαν Αμερικανικοί δούλοι" από το "Slime You Out," έχουν επικριθεί για την αισθητικότητά τους, υποδεικνύοντας έλλειψη αυτοσυνειδησίας που είναι ανησυχητική για έναν καλλιτέχνη σε αυτό το στάδιο της καριέρας του.
Αυτό το άλμπουμ θα μπορούσε πολύ καλά να είναι το τελευταίο του Drake πριν γίνει 40. Και αυτό που θα μοιάζει το επόμενο κεφάλαιο είναι το μυστήριο για όλους. Θα είναι ένας Drake που έχει εξελιχθεί, τόσο ως καλλιτέχνης όσο και ως άνθρωπος, ενσωματώνοντας τις сложκότητες και τις ευθύνες που έρχονται με την ηλικία; Ή θα είναι ένας Drake που είναι κολλημένος στο χρόνο, κρατώντας τα θέματα και τους ήχους που τον έκαναν αστέρι αλλά κινδυνεύουν να τον κάνουν άσχετο;
