Eamon Fogarty Rhyddha'r LP Newydd 'I'm An Animal Now'. Allan Heddiw ar Orpehan Kiosk Records

Mae LP newydd Eamon Fogarty, a alwyd "I'm An Animal Now", allan heddiw. Mae'r casgliad hwn o ganeuon yn cynnwys curiad percussion gan Ryan Jewell a clarinét bas gan Jeff Tobias o Sunwatchers. Cafodd ei cymysgu â chariad gan Chris Schlarb o Psychic Temple. Mae hefyd yn cynnwys harmonïau llais gan Will Stratton a Hannah Frances a chyfraniadau bas ychwanegol gan Nora Predey. Ces i'r pleser o weld Eamon yn perfformio rhai o'r caneuon hyn fyw y mis diwethaf, ac mae'r record hwn wedi bod yn saintracio fy ngweddill ers hynny. Mae disgrifiad Andy isod yn fwy llyfn a manwl na allaf i fod, ond gwybodwch y bydd y record hwn yn ffitio i mewn i'ch bywyd ar hyn o bryd mewn ffordd wirioneddol arbennig.

Ers ddegawd neu fwy, mae Eamon Fogarty wedi bod yn anghyfforddus yn ail-drefnu'r ddelwedd ganwr-cyfansoddwr i'w addasau i'w weledigaeth unigryw. Ganwr-cyfansoddwr, yr enw hwnnw clwm, yw'r hynaf sy'n cynnig geirfa'r genre ar gyfer amcangyfrif beth mae'n ei wneud ar I’m an animal now, ei albwm newydd sylweddol, ond mae'n siomedig yn fyr. Mae ei gyfansoddiadau yn crwydro ar hyd eu ffyrdd dychmygol eu hunain yn hytrach na chadw at ffurfiau safonol. Mae eu offeryniaeth yn agosach at gerddoriaeth siambr na folk neu roc. Does dim sylweddol o gorau: erbyn i Fogarty gyrraedd atgyfodiad melody, mae wedi teithio cymaint o ddeunydd thematig yn y cyfamser fel bod geiriau newydd yn dilyn mwy naturiol na chyfresi. Mae'r cân yn chwilio, yn barhaus, yn hytrach na chynnig datrysiant glân. Efallai y byddwch yn meddwl am hyn fel cerddoriaeth anodd, o ystyried mai her oedd ei chynhyrchu, ac nid yw byth yn condescendio i'r syniad bod angen arwyddion clir i ddangos i wrandawyr pryd a sut i ganu gyda'i gilydd. Ond mae caru I’m an animal now yn hawdd iawn. Hefyd, mae canu gyda'i gilydd. Llais Fogarty yw offeryn gyfrwng: llawn a thres, gyda echelion llythrennol, a chymwysterau rhamantus sy'n codi'n arbennig yn ei chwarter uchaf. Pan fydd yn cyrraedd at nodyn uchel, mae'r effaith fel rhywbrod rhyfedd sy'n eich gwahodd i'w dilyn fel ei stori nesaf. Mae ganddo ffordd wirioneddol o ategu fers i felan: math o ganwr-cyfansoddwr sy'n gallu gwneud ymadrodd fel "junk mail from an alternate reality" swnio'n dda, mor agos y mae'r sillafau yn cwrdd â throeon y tune. Mae'r geiriau yn deithiol, lluniau beunyddiol, a chynnyrch breuddwyd, i gyd wedi'u gweu. Cyfansoddodd Fogarty ei albymau blaenorol mewn unigedd, ond ar gyfer hwn, agorodd ei broses, yn gofyn am a chyfrannu adborth gan anwyliaid a cherddorion cydweithredol tra roedd y gerddoriaeth yn mynd rhagddo. Cryfhawyd eu cynghorion ei ffydd yn ei deall ei hun, yn ei annog i gynnwys llinellau roedd wedi'u hystyried fel dolenni ar hap yn y ffurfiau terfynol. "Mae'n dod o'r isymwybod bob amser," dywed. "Mae yna ymadroddion lle nad oes gennych chi fel awdur syniad beth maen nhw'n ei olygu, ond maen nhw'n golygu rhywbeth. Dyna'r core dirgel yn y canol o beth bynnag cwestiwn rydych chi'n ceisio canu trwyddo."

Yn addas, gall y cyfoeth cerddorol arbennig fod yn anodd i'w lapio trwy lens y cyfeiriadau at artistiaid mwy cyfarwydd. Mae newid cord Beatle-esque pungent yn fuan ar ôl y llinell am America yn "Aduantas," sy'n eich dweud rhywbeth am wybodaeth harmonig Fogarty ond llai am y ffordd y mae'r gân yn swnio. Pan ofynir am ei nodweddion ei hun, mae'n cynnig rhai anfyddiannus. Mae King Crimson, yn enwedig eu clasur seicodelig psych-pop "I Talk to the Wind," sy'n hysbysu am y trefniadau pren sy'n hofran a chwifio dros ganeuon I’m an animal now. (Mae Jeff Tobias o Sunwatchers a Modern Nature, a chwaraeodd y pren, yn un o griw bach o gerddorion allanol a gyfrannodd at albwm a chwaraeodd Fogarty ei hun yn bennaf: y lleill yw Nora Predey o fand Austin Large Brush Collection, a chwaraeodd y gitar fas ar "Wild Imagination", a Ryan Jewell, o brosiectau seicodelig niferus i'w rhestru, ar drymiau.) Mae Robert Wyatt yn cael ei gyfeirio am ei ymrwymiad i gymryd ei gynulleidfa yn ddifrif, heb fyth osgoi cymhlethdod cerddorol neu wleidyddol. Mae JJ Cale wedi dylanwadu ar y cyfraniad offerynnol, sy'n parhau'n delibr a fwriadedig hyd yn oed pan fydd yn tyfu tuag at uchafbwyntiau mawr. Nid yw'r gerddoriaeth yn debyg iawn i gerddoriaeth Cale, ond efallai y byddai'r gitarydd Tulsa mawr wedi mwynhau rhywbeth yn chwarae Fogarty ei hun, p'un ai y strwt aml-ffinger o "Camera Man" neu y arweinwyr jabio o "Which Stars."

I'r rhestr o gymharau hynny y gallwn ni ychwanegu Grizzly Bear, am eu defnydd ingeniws o offerynnau nad yw'n roc a'u gallu i gydbwyso cyfansoddi a chrefft sain heb roi'r naill ai yn fyr. Mae Fogarty yn pwysleisio'r pethau bychain y mae e'n eu gweld yn y caneuon, sy'n teimlo fel straeon a rhannir rhwng cyfoedion, llawn geirfa preifat a chamgymeriadau cyfeillgar, yn hytrach na negeseuon a roddir i lawr o berfformiwr i gynulleidfa. “Nid yw'r teimladau wedi'u bwriadu i lenwi stadia,” dywed e. “Nid wyf i'n gwybod pa fath o deimladau a lenwa stadia, ac nid wyf i'n gwybod os wyf i eisiau cael y teimladau hynny, angenrheidiol. Oherwydd rwy'n teimlo bod dim ond pethau drwg yn digwydd mewn stadia.” Mae'n aros am foment. “Heblaw efallai concerts Bruce Springsteen.” Gall I'm an animal now fel yn frawychus ar y dechrau, ond bydd yn gweithio'i ffordd i mewn i'ch calon yn gynt yn eich caniatáu. Mae ei strwythurau hynod a'i naratifau sy'n mynd o'r neilltu yn cario dim ond hanner o bretenshyn; mae rhywbeth caled a diddordebod yn eu cylch, a hynny'n amlwg hyd yn oed pan nad oes gennych chi ddim syniad beth yw'r bachgen hwn yn canu amdano. Mae Fogarty yn ysgrifennu'r caneuon hyn, rwy'n teimlo, oherwydd eu bod yn cynnig y ffordd wirioneddol af i'w fynegi ei hun. -Andy Cush

Eamonn Forgarty, 'Junk Mail', fideo cerddoriaeth: