4.8/10 - Adolygiad Albwm Doja Cat: Scarlet

Mewn tirwedd sy'n llawn tywysogesau pop a mogwlau rap, Doja CatAlbwm stiwdio pedwerydd 's, "Scarlet," yn dod i'r amlwg fel paradocs anghyfannol—chiaroscuro o ragor a banaledd. Mae'r celfyddyd enigmatig hon yn oscillate rhwng y dewr a'r fewnol, gan wasanaethu fel cip olwg ddeniadol i botensial di-gwbl a chwedl o anghysondeb artistig. Mae'r albwm yn dyst i'w natur polar, prosiect sy'n denu â chip olwg o ragoriaeth di-gwbl.

Er gwaethaf ei dderbyniad polar, mae'n werth nodi bod yr albwm wedi cyflawni llwyddiant masnachol sylweddol. Dechreuodd yn rhif dau ar y Billboard 200 ac mae wedi cynhyrchu nifer o senglau sy'n cyrraedd y brig o'r siart, yn dyst i apel torfol anghyfyngedig Doja Cat. Mae tirwedd geiriau "Scarlet" yn faes mwyn o lwyddiannau a methiannau. Mae traciau fel "Paint the Town Red," "Agoura Hills," a "Attention" yn gwasanaethu fel oases o lyriedd dwfn, yn archwilio themau cymhleth o hunaniaeth, agwedd, a chynnaladwyedd artistig gyda chaffael amlwg sy'n adfywio a thynnu sylw. Fodd bynnag, mae traciau fel "We Vagina" a "Fuck the Girls" yn troi i faes y gwahaniaeth, yn cynnig gwerth sioc sy'n teimlo mwy fel distraction nag atodiad ystyr i naratif yr albwm.

Yn gerddorol, mae "Scarlet" yn gadael ei gwaith blaenorol. Mae'n pwyso'n drwm ar hip-hop, gan roi i Doja Cat gyfle i arddangos ei sgiliau rap, sy'n teimlo eu bod wedi cael eu golwg dros ei llwyddiant fel artist pop. Mae cânau fel "Skull and Bones" a "Ouchies" yn dychwelyd at ei wreiddiau, gan fynd yn ôl at feirniadwyr sy'n ei cyhuddo o werthu allan. Serch hynny, nid yw'r albwm heb ei drafferthion. Mae ei perthynas â'r comediwr a'r streamer J. Cyrus, sydd wedi cael ei gyhuddo o reolaeth a chamdrin emosiynol, yn cael ei amddiffyn yn y gân "Agora Hills," symudiad a allai wahanu rhai o'i chwiorydd.

Mae marchnata'r albwm wedi bod mor deimladwy â'r ffordd y mae wedi bod yn drafferth. P'un ai ei ymddangosiadau cyhoeddus neu ei phostiau cyfryngau cymdeithasol, mae Doja Cat wedi bod yn pwysigo'r ffiniau o'r hyn a ystyrir yn dderbyniol yn y cwest i hyrwyddo "Scarlet." Mae'r ymagwedd deimladwy hon at hyrwyddo yn ychwanegu haen arall o ddwysedd i naratif yr albwm, gan ein gorfodi i holi beth ydym yn disgwyl oddi wrth ein meistri.

Ser ymhellach, er gwaethaf ei dewrder, nid yw "Scarlet" heb ei ddiffygion. Ffocws thematig yr albwm, er bod yn debygol o fod yn uchelgeisiol, weithiau yn teimlo'n ddiflas, fel petai Doja Cat yn ceisio mynd i'r afael â gormod o faterion ar unwaith. Mae'r diffyg canolbwyntio hwn, a nodwyd gan nifer o feirniaid, yn dilú'r effaith albwm, gan adael â ni'n cynnyrch terfynol sy'n gythryblus â'i bod yn ddeniadol. Mae'n albwm sy'n ceisio torri cyswllt parasocial â'i chynulleidfa, ond mae'n methu â chynnal ymateb â'r beirniadaethau y mae'n ceisio eu gwrthod.

Mae'n y fan hyn y dylid cydnabod amrywiaeth leisiol Doja Cat fel goleudy yn y niwl o anghysondeb thematig. Mae ei amrywiaeth leisiol sy'n newid â'r amgylchedd yn rhoi moddwm o gymhlethdod i'r albwm sy'n gweithredu fel cyferbyniad i'w anhrefn thematig. Hyd yn oed mewn momentau lle mae naratif yr albwm yn methu, mae ei llais yn parhau'n gyson, gan ein arwain trwy goridorau labirynthine ei weledigaeth artistig.

Yn y pen draw, mae "Scarlet" yn astudiaeth ddiddordeb o artist yn croesffordd. Mae Doja Cat yn ddyn tanddaear a'r dyn tân, yn gosod tân dim ond i'w diffodd. Mae'n herio normau seren pop, yn torri'r barrierau rhwng artist a chynulleidfa, ac yn ein gorfodi i holi beth ydym yn disgwyl oddi wrth ein meistri. Ond mae un peth yn glir: nid yw Doja Cat yn awyddus i gyflawni disgwyliadau unrhyw un ond ei hun.

O ystyried cwmpas thematig y albwm, ei amrywiaeth gerddorol, ei berthynas gymhleth â'i gynulleidfa, a'i llwyddiant masnachol anghyfyngedig, mae sgôr o 4.8/10 yn ddigon. Nid yw'n ddamwain ond yn adlewyrchiad o'i gwiriandynterau mewnol a'r heriau y mae'n eu gosod i'r artist a'r gwrandydd.