مایکل ساریان، ترومپت‌نواز، از صحنه‌های جazzi بسیاری از جمله مرکز کنوانسیون، Blue Note و جشنواره جاز مونترئال، است. او یک آهنگساز و نوازنده ایمپروویزاتی است که چندین انتشار در 577Records، ضبط‌های او با Olec Mün در پیانو و رکورد‌های کافی و با گروه خود در ears&eyes و Shifting Paradigm Records دارد. او در صحنه‌های استادیوم با گروه‌های پاپ مشهور بازی می‌کند.

در آخرین اثر خود، Esquina، این موسیقیدان متولد تورنتو، متولد بوئنوس آیرس و ساکن نیویورک، گروه خود را از طریق بیش از پنجاه و پنج دقیقه از ماجراجویی جazzi که در گوشه و کنار می‌چرخد، رهبری می‌کند. این اثر برای طرفداران دوره الکتریکی مایلز دیویس و جف پارکر ETA IVtet راضی خواهد کرد.

آنچه به‌ویژه قابل توجه است –– به جز موسیقی قابل توجه خود –– این است که ساریان در اینجا با همان موسیقیدانانی که در سه انتشار قبلی خود با آنها کار کرده است، کار می‌کند. این رکورد‌ها به‌طور کلی آثار جazzi کامر بودند، اکوستیک بودند، پر از ملودی‌های زیبا و شفاف و با مقایسه با هنرمندان مانند Kenny Wheeler، که عضو ECM است، بودند. Esquina، با این حال، یک چرخش هدفمند و خطرناک به جاز فزاینده است، که با ترومپت‌های پردازش شده وحشیانه، سینتی‌سایزرها و ارگ‌های الکتریکی و پیانوها و ریتم‌های پرنده که در Agharta یا On the Corner جای خود را نمی‌گیرند، مشخص می‌شود.

متولد از نیاز ساریان برای چالش کردن خود و همکارانش، موسیقی که در Esquina وجود دارد، با حداقل تمرین و بدون هیچ تمرین و با استفاده از گرافیک که از drawings و sketches که ساریان در طول چهار ماه تور استادیوم به عنوان یک سایدمن گروه پاپ ایجاد کرده بود، ضبط شده است. به این ترتیب، Esquina می‌تواند به‌عنوان یک کار شادو به نظر برسد. آیا به‌طور عمدی، عقلانی یا در بین آنها، ساریان به این ماه‌ها از موسیقی پاپ اصلی و برنامه ریزی ریزش ناشی از تور با آزمایش، ماجراجویی و بازی پاسخ داد. و به میزان قابل توجهی، او به ثباتی که خود در طول بازی با Nathan Ellman-Bell، Marty Kenney و Santiago Leibson ایجاد کرده بود، پاسخ داد. ساریان می‌توانست البته به راحتی یک گروه دیگر را تشکیل دهد، طراحی شده است تا برای ارائه نوع زیبایی‌شناسی که در نظر داشت، به کار برود. اما با تشویق یک بازسازی از این گروهEstablished، او Esquina را با یک حس چالش عمیق اما بازیانه، و بر روی نزدیک به هم بودن این بازیگران که این بازیگران را دارد، می‌سازد.

به عنوان هنرمندی، مایکل ساریان هیچ‌چیز جز در حال حرکت است. او با روحیه‌ای پرشور و پیوسته مسیر خود را دنبال می‌کند. و Esquina یک گوشه‌ای است که چرخیده است.

در مورد این ترانه، ساریان می‌گوید: "من از کودکی به "گلوری Box" پورتیشید گوش می‌کردم. من در زمان انتشار آن کودک بودم و سپس آن بخشی از بافت فرهنگی پاپ شد و در تمام تلویزیون‌ها و فیلم‌ها ظاهر شد و همیشه در ذهنم باقی ماند. ترکیب آوازهای روحانی و تریپ-هوپ احساسات من را به خود جلب کرد. در حالی که در حال کار بر روی Esquina بودم، متوجه شدم که این ترانه می‌تواند به خوبی در داخل صدای آزاد، ساختار آزاد و ماجراجویی که در حال توسعه بودم، قرار بگیرد. احساس و کیفیت اتمسفریک اصل به نظر می‌رسد که می‌توانستم آن را در یک راه تازه تفسیر کنم. این احساس مانند یک فرصت کامل برای بازسازی یک ترانه‌ای بود که در ذهنم برای مدت طولانی باقی مانده بود، در حالی که آن را به یک مسیر جدید می‌بردم."