در آلبوم استودیویی سال 2023 خود Jasmine on a Night in July، تریو تجربی اسکرای خود را با یک مجموعه تأثیرگذار از جاز پیشرو اعلام کرد. این گروه با افزودن ارگ و سینتی سایزر به اجرای خود که اغلب به عنوان یک بخش سمفونیک از یک بخش سازهای زهی یا برنجی وزن می دهد، به یک سمفونی ترانه‌ای با احساسات گسترده و خاتمه دهنده تبدیل شد. در مقابل، گروه تصمیم گرفت که انتشار بعدی خود را با تأکید بر گروه -که از گیتاریست و آهنگساز ریان ال-سول، بیسیست کرمین کویل و درامر جیسون بگر تشکیل شده است- در سطح ابتدایی نشان دهد. این آلبوم در محل انتشار اولین انتشار خود (2019) ضبط شد و این سال، یک مدرک جبران ناپذیر از تکامل گروه در طول نزدیک به دهه‌ای که در شهر نیویورک بوده است، است. این آلبوم، یک سند از یک رشته از شخصیت گروه است که هر رکوردینگ استودیویی از آن غرق می شود. در اینجا، گروه به بالاترین نقطه عاطفی خود در رکورد می رسد. در آرک‌های رسمی شان و حس تمنوع و بی‌قراری، این آهنگ‌ها تجربه‌ای از بازگشت به خود و باقی ماندن در لحظه در حالی که در جستجوی امید و هدف در یک جهان تاریک هستند. Jasmineمشاهده گسترده گروه، تصمیم گرفتند که انتشار بعدی خود را با برجسته کردن گروه - که شامل گیتاریست/موسیقی‌دان ریان ال-سول، باس‌ورتیکال کارمن کویل و درامر جیسون برگر است - در سطح ابتدایی خود نشان دهد. این آلبوم در محل انتشار اولین آنها (2019 Live At the Owl) ضبط شده است، این سال Live at the Owl Music Parlor Volume Two یک گواهی شگفت‌انگیز از تکامل گروه در طول نزدیک به دهه‌ای که در شهر نیویورک بوده است، است. این آلبوم یک نوع شخصیتی را جاودانه می‌کند که هر ضبط استودیویی از آن کمبود می‌داشت. در اینجا، گروه به بالاترین نقطه‌های عاطفی خود را در ضبط خود می‌رسانند. در آرک‌های رسمی شان و حس تمنا و بی‌قراری، این آهنگ‌ها تجربه‌ای از بازگشت به خود و باقی ماندن در لحظه را در حالی که در جستجوی امید و هدف در جهان تاریک می‌باشند، تداعی می‌کنند.

سالن موسیقی پارلور، یک سالن کوچک نشسته در منطقه پارک لفتز گاردن در بروکلین، از زمان آغاز گروه، محل اجرای ثابت اسکرای بوده است. این آلبوم اصلی، گروهی را در حال چسباندن زبان مشترک نشان می دهد که یک واژگان مبتنی بر راک independent را با گسیل‌های بیشتر جاز مانند ترکیب می کند. در حال حاضر، اسکرای اجرای خود را در این سالن مانند تولیدات جدید صحنه ای نشان می دهد. اغلب، آنها در این سالن در خطوط گسترده ای اجرا می کنند و مجموعه های جدیدی از مواد را که از گوشه های مختلف ذهن موسیقایی ال-سول سرچشمه می گیرند، به نمایش می گذارند. می توان گفت که پروژه های متعددی از اسکرای در چند سال گذشته انجام نشده بود اگر نه وجود یک خانه قابل اعتماد برای ایده های گروه وجود نداشت - که در یک لحظه چالش برانگیز برای سالن های موسیقی کوچک است. Live at the Owl سریع‌ترین نشان از یک گروه در حال تثبیت زبان مشترک است، که یک واژگان رکوردزندکی را با تنوع‌های بیشتر جاز مانند ترکیب می‌کند. در این زمان، اسکری در حال اجرای برنامه‌های خود در این مکان مانند تولیدات تازه‌ای روی صحنه هستند. اغلب، آنها در این مکان در خطوط گسترده‌ای اجرا می‌کنند و مجموعه‌های جدیدی از مواد را که از گوشه‌های مختلف ذهن موسیقایی ال-سول می‌آیند، به نمایش می‌گذارند. می‌توان گفت که پروژه‌های متعددی از اسکری در چند سال گذشته هرگز آغاز نشده بود اگر خانه‌ای قابل اعتماد برای ایده‌های گروه وجود نداشت - که در یک لحظه چالش‌برانگیز برای فضاهای موسیقی کوچک است.

از دو مجموعه ای که در 6 ژانویه 2024 ضبط شده است Live at the Owl Muisc Parlor Volume Two ، این است که اسکرای است که می توان در تمام نمایش خود در سالن موسیقی پارلور دید. این آلبوم، طیف گسترده تری از ابراز وجود را نشان می دهد تا هر انتشار قبلی اسکرای. این آلبوم، یک رپرتوار متنوع را شامل می شود، از جمله موضوعات دهه گذشته («معمولی بودن») و آزمایش های بازیانه جدید («شکوفه» یا «میکس زمستانی»، آخرین اثر ال-سول است که در زمان چک کردن صدا نوشته شده است). اگر یک رکوردی انتخاب می شد تا گروه را در بالاترین نقطه فنی خود نشان دهد، ممکن است «نقطه تعجب» باشد، یکی از آخرین آثار ال-سول در این مجموعه. ملودی اصلی آن مانند یک آکوردیون جمع می شود و خود را به خود می زند، احساس خشم را با اجرای خالی روزانه زندگی نشان می دهد. («چرا هر سومین جمله ای از یک ایمیل باید با علامت تعجب پایان یابد؟» ال-سول می پرسد.) تنش ملودی آغازین با گیتار باز شده که شروع به اجرای بخش Solo می کند، با تسلیم که برای لحظه ای مانند صلح احساس می شود، آزاد می شود. از آنجایی که ال-سول از یک نقطه ملودی ناهموار پیروی می کند، اعتماد می کند که هماهنگی در بازی بیس کویل شکل بگیرد. درامر بگر، ضربان را زیرلایه و شکل می دهد. (ال-سول از تعامل بین کارهای کیث جارrett با چارلی هادن و پل موتیان به عنوان یک نقطه الهام یاد می کند.) در لحظاتی مانند این، احساس آزادانه سقوطی وجود دارد که از هر انتشار قبلی اسکرای آزادتر و خطرناک تر است.  

نمایشگاه اصلی این مجموعه - «نوکتورن با آتش» - با یک سطح مشابه از شدت، اما با یک زمینه دراماتیک غنی تر، به سمت آن می رود. مانند بسیاری از آهنگ‌های این رکورد، «نوکتورن» با یک مقدمه مانند درون آغاز می شود که به ال-سول اجازه می دهد تا «در خود جا بیفتد». پس از چهار دقیقه از تفکر گیتار تک نفره، پیشرفت مرکزی، پیشرفت هارمونی-بلوز، به آن‌ها می دهد تا به حالت نرم و روشن بروند، احساس شب هنگام را که توسط عنوان اشاره شده است، تداعی می کند. «نوکتورن» از نشانه های رسمی از اجرای پرشور کلاسیک کولترین (مثل «کرسنت» یا «روحانی») پیروی می کند. پس از آنکه گروه به طور آهسته از مقدمه ریتمیک و مواد ساخته شده حرکت می کند، به یک بخش گروو نوسانی ناشناخته می رود که به ال-سول اجازه می دهد تا آهنگ را در تصویر لحظه فعلی خود بازسازی کند. در ضبط موجود در آلبوم - که در انتهای شب اجرا شده است - او در بازیگری ویرانگر و ابرازکننده ای که تاکنون در رکورد خود نداشته است، ظاهر می شود. او دور یک ملودی شکسته و صداهای خوشه ای می چرخد. کویل در خطوط بار می چرخد و به پاسخ ال-سول در ایجاد ملودی در لحظه زنده می رسد، در حالی که بگر به یک نقطه طوفانی می رسد و یک پرتابی را که مانند انفجار سلاحی به نظر می رسد، می زند. این است که نشان می دهد که سقف به دست آمده است؛ گروه به آرامی به سمت ریف مرکزی فوری می رود و در حال خاتمه دادن است. این جزئیات از سفر اسکرای به درون و بیرون از عمق تورمور، کیفیت های اصلی را نشان می دهد که آنها را به یک گروه بی‌مانند تبدیل می کند.

در بسیاری از جنبه‌ها، اگرچه، "چهار والز" به عنوان مرکز عاطفی و ایدئولوژیکی مجموعه عمل می‌کند، با این حال، به عنوان یک عنصر هنری متفاوت از سایر عناصر مجموعه عمل می‌کند. الهام گرفته از آثار کلاسیک مانند پیانیست Brahms، El-Solh قصد داشت یک اثر را با تغییرات پیچیده و متغیر بنویسد که در ابتدا و انتها در یک مکان واحد قرار دارد. موضوع مرکزی نمایانگر فوریت و ثبات لحظه فعلی است، در حالی که بخش مرکزی هر والز در گذشته قرار دارد - هر کدام از آنها به یک رویداد مختلف اشاره می‌کنند یا تفسیرهای مختلفی از یک صحنه را ارائه می‌دهند. در نهایت، موضوع اصلی مانند یک منتر در مدیتیشن عمل می‌کند - یک نقطه تمرکز که قهرمان به آن بازمی‌گردد زمانی که افکارش به مکان‌های دور و نزدیک می‌رود، هر دو خوشامدگویی و خوشامدگزاری.

"چهار والز" به رویدادهای دشواری خاص در زندگی El-Solh متصل است، اما به عنوان یک چارچوب باز طراحی شده است تا بسیاری از حافظه‌های بالقوه و ارتباطات می‌تواند در آن بگذرد. این به طور کلی برای مواد موجود در این انتشار صادق است: آهنگ‌ها به این صورت نوشته شده‌اند که هر بار که اجرا می‌شوند، به معنای بسیار متفاوتی دارند، مناسب برای نیازهای موسیقی‌دانانی که در یک جهان در حال تغییر و آشفتگی زندگی می‌کنند. موسیقی - و به حقیقت، هر عنصر فرآیند خلاقانه پشت آن و شرایط اجرای آن - بر باز بودن تأکید دارد، فضایی را برای عمق تفکر ایجاد می‌کند که می‌توان از طریق پیروی از شیوه‌های شناخته شده به دست آورد (آرامش در بخش‌های آغازین آهنگ‌ها، حس بازگشت و استقرار در لحظات پایانی آنها). اجرای این گروه به این معنی است که تقریباً مذهبی است - در این معنی، یک جستجوی مداوم برای باقی ماندن در ارتباط با یک اصل یا اصل deeper که در روزمره از آن غافل می‌شویم - تا یک دیوار در طوفان کلامی پیدا کنیم. اجرای ضبط شده در Live at the Owl Music Parlor Volume Two اغلب به تعارض و آشوب اشاره دارد، اما شنود نزدیک و سازگاری گروه همیشه آنها را به سمت چیزی که احساس می‌شود مانند مرکز ثقل معنوی هدایت می‌کند.