آلبوم جدید بیل جتر، دلتا تراس، آخرین گام‌های هنری او را نشان می‌دهد. تک آهنگ برجسته این آلبوم، "Hambone Stomp,"، با حضور لژیونر بابی راش، به صدا و سیمای جتر با صدا و سیمای غنی و گسترده‌ای می‌افزاید.

موسیقی بیل جتر از یک کلمب از تأثیرات مختلف، بلوز دلتا می‌سی‌سی‌پی، راک اند رول، فولک اورزک و بلوگراس کلرادو و کمی از نوع آهنگ‌های کمپ فایر گریت‌فول دد در ترکیب است. بیل جتر در سال 1955 در دلتای می‌سی‌سی‌پی به دنیا آمد و با یک تارتنریس پیچیده از سبک‌های موسیقی، غنی از تاریخ و شخصیت‌های رنگارنگ آشنا شد. دهه‌های شصت و هفتاد، زمان هیجان‌انگیز برای یک جوان گوش‌دار موسیقی بود — از آهنگسازی بزرگ رابرتسون، نیل یانگ تا جری گارسیا. رشد در این زمان مهم در تاریخ موسیقی آمریکا، پایه‌ای هنری جتر را شکل داد که از ابتدا گسترده بود و همچنان ادامه دارد. اگرچه او به طور آشکار به سرودن تاخیر داشت، اما مجموعه‌ای از شخصیت‌های منطقه‌ای همیشه زمینه‌ای غنی برای داستان‌گویی فراهم کرد. با استعدادش به عنوان یک داستان‌گوی مشهور و عشق طولانی‌مدت او به موسیقی، تکامل بیل جتر به یک هنرمند با استعداد، ترانه‌سرا و موسیقی‌دان طبیعی بود. هنگامی که او شروع به سرودن کرد، آهنگ‌ها شروع به جریان رفتن مانند رودخانه می‌سی‌سی‌پی در فصل بارانی کردند. تاکنون او چندین آلبوم کامل منتشر کرده است: مینستریل‌ها، مفسدین و ملودی‌ها (2016)، سگ سرود (2018)، خانه در آتش (2019)، شاین آئی لندینگ (2021) و آلبوم پنجم او هیستریا (2023).

قوت داستان‌های او، شخصیت‌های رنگارنگ و اشاره‌های به رویدادهای واقعی، بیل جتر را به یک داستان‌گوی استاد، تاریخ‌نگار و ترانه‌سرا تبدیل می‌کند که از موسیقی به عنوان زمینه‌ای برای هنرمندی خود استفاده می‌کند.

در این روزها، جتر را بین کوه‌های کلرادو و دلتای آرکانزاس تقسیم می‌کند... و حتی به طور غیرمستقیم برخی از تأثیرات خاک قرمز را بین دو منطقه به دست آورده است.