پال مکارتنی

جیمز پال مکارتنی در 18 ژوئن 1942 در لیورپول، انگلستان، به دنیا آمد. مادرش پرستار بود و پدرش فروشنده بنگاه کتان و نوازنده پیانو در یک گروه محلی بود. مکارتنی از طریق پدرش که به او نوازندگی پیانو را یاد داد و علاقه‌اش را تشویق کرد، با موسیقی آشنا شد.

در 14 سالگی، زندگی مکارتنی با یک رویداد تلخ تغییر کرد که مادرش به دلیل سرطان سینه درگذشت. اینLoss تأثیر عمیقی بر او گذاشت، اما همچنین انگیزه او را برای پیگیری موسیقی به عنوان یک حرفه افزایش داد. او از پیانو به گیتار switched و به خود یاد داد که اینstrument را به صورت چپ دست نوازندگی کند، زیرا تغییر سیم آن یک فرآیند پر زحمت بود.

در سال 1957، مکارتنی با جان لنون در یک جشنواره کلیسایی ملاقات کرد که گروه لنون، کواوری من، در آن اجرا می‌کرد. مکارتنی با نوازندگی گیتار خود، "توینتی فایت راک" کوکر را نواخت و لنون را به اندازه کافی تحت تأثیر قرار داد تا او را به گروه دعوت کند. این آغاز یک همکاری بود که مسیر تاریخ موسیقی را تغییر داد.

جورج هریسون در سال 1958 به گروه پیوست، سپس استوارت سوتکلیف در گیتار و پیت بیست در درامز. گروه چندین بار نام خود را تغییر داد تا اینکه در آگوست 1960 به "بیاتلز" رسید. آنها محبوبیت محلی را از طریق اجرای خود در کلوپ کاورن در لیورپول و سپس به هامبورگ، آلمان، جایی که در برنامه‌های طولانی و خسته‌کننده خود را بهبود بخشیدند.

در سال 1961، بریان اپستین بیاتلز را کشف کرد و به مدیر آنها شد. تحت هدایت او، آنها قرارداد ضبط با EMI Records را به دست آوردند. رینگو استار جایگزین پیت بیست در درامز شد و ترکیب کلاسیک کامل بود. تک‌نوازی "ممنون مرا بکن" در اکتبر 1962 منتشر شد و در جدول‌های UK به رتبه 17 رسید. اولین آلبوم بیاتلز، "لطفاً مرا بکن"، در سال 1963 منتشر شد و موفقیت تجاری بود.

رایز بیاتلز به شهرت جهانی درخشان بود. آنها اولین بار در تلویزیون آمریکا در "شوی اد سولین" در سال 1964 ظاهر شدند و 73 میلیون بیننده را به خود جذب کردند. موسیقی آنها به سرعت تکامل یافت و از آهنگ‌های عاشقانه ساده به آهنگ‌های پیچیده مانند "یesterday" که یک کوارتت زهی را شامل می‌شد، که در آن زمان در موسیقی پاپ کمیاب بود.

مکارتنی و لنون در همکاری آهنگسازی، برخی از آهنگ‌های مشهورترین تاریخ موسیقی را تولید کردند، از جمله "هی جود"، "بگذار مرا برو" و "النور ریگی". مکارتنی همچنین در گسترش مرزهای موسیقی گروه، عناصر موسیقی کلاسیک، موسیقی هندی و تکنیک‌های آوانگارد را در کارشان گنجانید.

بیاتلز در سال 1970 منحل شد، اما حرفه مکارتنی به پایان نرسید. او گروه وینگ را با همسرش لیندا و گیتاریست دنی لین تشکیل داد. وینگ با آلبوم‌های "باند در حال فرار" (1973) و "ونوس و مریخ" (1975) موفقیت تجاری داشت. مکارتنی همچنین حرفه تک‌نوازی خود را آغاز کرد و آلبوم‌های "مکارتنی" (1970) و "رم" (1971) را منتشر کرد.

در سال 1980، جهان موسیقی با قتل جان لنون به تعجب روبرو شد. مکارتنی به شدت تحت تأثیر از فقدان دوست و همکار خود قرار گرفت. او همچنان موسیقی تولید می‌کرد، اما همچنین در فعالیت‌های بشردوستانه، از جمله فعالیت‌های حقوق حیوانات و کمپین‌های حذف بمب‌های زمینی، بیشتر مشارکت کرد.

مکارتنی در طول حرفه خود جوایز متعددی دریافت کرده است، از جمله 18 جایزه گرمی. او در سال 1997 توسط ملکه الیزابت دوم به پاس خدماتش به موسیقی شوالیه شد. همکاری‌های او فراتر از موسیقی است، از جمله همکاری با مایکل جکسون در "سی سی سی" و کانیه وست در "فورفایو ثانیه‌ها".

در سال‌های اخیر، مکارتنی همچنان تور و موسیقی جدید منتشر کرده است. آلبوم "ایگپت استیشن" (2018) در رده اول جدول بیلبورد 200 قرار گرفت و او را به قدیمی‌ترین فردی تبدیل کرد که این افتخار را کسب کرده است. او همچنین در سایر زمینه‌های هنری گام برداشته است و کتاب کودکان "هی گراندود" را در سال 2019 منتشر کرده است.

از سال 2019 تا 2023، پال مکارتنی همچنان یک نیروی پویا در صنعت موسیقی بوده است. در سال 2019، تور "فریشن آپ" را آغاز کرد که او را از آمریکای شمالی، جنوبی و اروپا عبور داد. این تور موفقیت تجاری و انتقادی بود و نشان داد که مکارتنی همچنان جذب مخاطبان است و با ترکیبی از آهنگ‌های بیاتلز، آهنگ‌های وینگ و مواد تک‌نوازی، مخاطبان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

در سال 2020، شیوع ویروس کرونا باعث توقف کنسرت‌های زنده شد، اما مک کارتني از این زمان برای تولید موسیقی استفاده کرد. او در دسامبر 2020 آلبوم "مک کارتني سه" را منتشر کرد، یک آلبوم تک نفره که خود او آن را نوشته، اجرا و تولید کرده بود. این آلبوم با استقبال گسترده روبه‌رو شد و در جدول آلبوم‌های بریتانیا در رتبه 2 و در جدول فروش آلبوم‌های بیلبورد ایالات متحده در رتبه 1 قرار گرفت. این پروژه به عنوان بازگشت مک کارتني به ریشه‌های خود شناخته شد، که با صدایی خام و نزدیک به قلب که با طرفداران قدیمی و جدید هماهنگ بود، مورد توجه قرار گرفت.

در سال 2021، مک کارتني در یک مجموعه مستند با عنوان "مک کارتني 3،2،1" شرکت کرد که در هولو به نمایش درآمد. این مجموعه شش قسمتی شامل مک کارتني در گفتگو با تهیه‌کننده ریک رابین بود که در مورد کارهای او با بیتلز، وینگز و به عنوان هنرمند تک نفره صحبت می‌کرد. این مجموعه از نظر عمق و نزدیکی به کارهای او در مورد فرآیند خلاقیت او ارائه می‌دهد و به دلیل عمق و نزدیکی به کارهای او مورد تحسین قرار گرفت.

در سال 2022، مک کارتني دوباره به روی صحنه رفت با تور "گوت بک" که در آوریل آغاز شد. این تور به دلیل ابتکارات دوستانه با محیط زیست، از جمله استفاده از مواد قابل بازیافت برای ساخت صحنه و تعهد به OFFSETTING گازهای گلخانه‌ای، شناخته شد. فعالیت‌های اجتماعی مک کارتني، به ویژه حمایت او از حقوق حیوانات و علایق محیط زیستی، نقطه عطف بود، که با اقدامات جهانی برای مقابله با تغییرات آب و هوا هماهنگ بود.

تا اکتبر 2023، شایعات زیادی در مورد انتشار یک دیسکوگرافی جدید از بیتلز وجود دارد که شامل یک ترانه پیش از انتشار عنوان "هم اکنون و سپس" است. این ترانه سالهاست موضوع بحث و انتظار بین طرفداران بیتلز بوده است. این ترانه در جلسات "آنتولوژی" در دهه 1990 ضبط شد و از همه چهار عضو بیتلز کمک می‌گیرد و انتظار می‌رود که یکی از برجسته‌ترین عناصر این مجموعه باشد. حضور مک کارتني در این پروژه و حمایت او از این ترانه به انتظارافزوده است و وعده‌ای از یک فصل جدید در میراث جاودانه بیتلز را می‌دهد.