برونو مارس

زندگی اولیه و پس‌زمینه خانوادگی

برونو مارس، متولد پیتر جین هرناندز، در 8 اکتبر 1985 در هونولولو، هاوایی به دنیا آمد. او از یک خانواده ی موسیقی‌مدار، از کودکی در موسیقی غرق شده بود. پدرش، پیتر هرناندز، یک پرکاشن لاتین از تبار پورتوریکویی و یهودی اشکنازی بود و مادرش،

مسیر به ستاره‌گی: کارنامه ی اولیه و شکوفایی (2003-2011)

نرنالدته سان پدرو

تثبیت یک میراث: موفقیت ادامه‌دار (2012-2015)

ایا، یک خواننده و رقصنده ی تبار فیلیپینی بود. او در وایکیکی بزرگ شد و با گروه موسیقی خانواده ی خود، لاو نوتس، از سن چهار سالگی شروع به اجرا کرد. اوایل کارهای او اغلب شامل تقلید از الویس پریسلی و مایکل جکسون بود که به او کمک کرد تا حضور صحنه‌ای قوی و چندگانه ی موسیقی را توسعه دهد.

رسیدن به نوآوری: 24K Magic دوره ی (2016-2018)

پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان تئودور روزولت در سال 2003، مارس به لس آنجلس رفت تا در موسیقی کار کند. سال‌های اولیه ی او چالش‌برانگیز بود، پر از رد شدن از سوی شرکت‌های ضبط. با این حال، تلاش‌های او در سال 2009 به نتیجه رسید و با امضای قرارداد با آتلانتیک رکوردز، به موفقیت رسید.

پروژه‌های اخیر و همکاری با سیلک سونیک (2019-حال)

پیش از اینکه به ستاره ی تک نفره ی خود تبدیل شود، مارس به عنوان ترانه‌سرا کار می‌کرد و ترانه‌های موفق مانند "Right Round" از فلوریدا و "Wavin' Flag" از ک‌نائن را نوشت

شکوفایی او در سال 2010 رخ داد که در آن او در ترانه‌ای از

زندگی شخصی

.

جوایز و دستاوردها

ترانه 's "Nothin' از "and Travie McCoy's" و تریوی مک کوئی از «میلیونر» هر دو ترانه‌ای بین‌المللی بودند. در همان سال، او آلبوم دبیو خود را با نام It's etter If You Don't Understandمنتشر کرد. در اکتبر 2010، او آلبوم استودیویی خود را با نام Doo-Wops & Hooligansمنتشر کرد که شامل تک‌آهنگ‌های برتر مانند «چطور تو را دوست دارم»، «گرناد» و «ترسور» بود. این آلبوم در رتبه ی سه در بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت و چندین بار پلاتین شد. «چطور تو را دوست دارم» به برونو مارس جایزه گرمی برای بهترین اجرای مردانه ی پاپ را در سال 2011 به ارمغان آورد.

آلبوم دوم او، Unorthodox Jukeboxدر سال 2012 منتشر شد. این آلبوم شامل یک ترکیب متنوع از سبک‌ها، از جمله پاپ، راک و فانک بود، با تک‌آهنگ‌های موفق مانند «لکد آوت آف هاون»، «وقتی تو مردی بودی» و «ترسور» که در چارت‌های بین‌المللی برنده شدند. این آلبوم در رتبه ی دو در بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت و جایزه گرمی برای بهترین آلبوم پاپ را در سال 2013 دریافت کرد.

در سال 2014، مارس با مارک رونسون در تک‌آهنگ "Uptown Funk" همکاری کرد. این ترانه به یک پدیده ی جهانی تبدیل شد و در چارت‌های جهانی برنده شد و یکی از ویدئوهای موسیقی پر بازدید در یوتیوب شد.

آلبوم سوم او، 24K Magicدر سال 2016 منتشر شد و به بازگشت به فانک و ریتم و بلوز دهه ی 1980 و 1990 انجامید. ترانه ی عنوانی این آلبوم، همراه با تک‌آهنگ‌های موفق مانند «این است چی که من دوست دارم» و «فینسس»، موفقیت عظیمی کسب کردند و در چارت‌ها برنده شدند. این آلبوم برای برونو مارس چندین جایزه گرمی در سال 2018 دریافت کرد، از جمله آلبوم سال، ترانه ی سال و بهترین آلبوم ریتم و بلوز.

در سال 2019، مارس ترانه‌ای با نام "Please Me," را با Cardi منتشر کرد که در رتبه ی سه در بیلبورد هات 100 قرار گرفت. در سال 2021، او با اندرسون .پاک برای تشکیل دует سیلک سونیک همکاری کرد. اولین پروژه ی آن‌ها، An Evening with Silk Sonicبا تک‌آهنگ موفق "Leave the Door Open" منتشر شد و با تحسین منتقدان همراه بود و چندین جایزه گرمی، از جمله بهترین اجرای ریتم و بلوز را دریافت کرد.

در سال 2024، مارس همچنان با موسیقی و اجرای زنده ی جدیدی در حال خبرساز بودن است. او در حال کار بر روی آلبوم استودیویی بعدی خود است که انتظار می‌رود با استقبال طرفداران و منتقدان همراه باشد.

برونو مارس از سال 2011 با مدل و بازیگر جسیکا کابان در رابطه است. این زوج در یک خانه ی لوکس در هالیوود هیلز زندگی می‌کنند و برونو مارس چندین خانه دیگر نیز دارد، از جمله خانه‌هایش در نیویورک و هاوایی. برونو مارس به دلیل زندگی لوکس خود شناخته شده است و علاقه‌مند به ماشین است و مجموعه‌ای از پورشه، فیرواری و رولزرویس دارد.

از نظر فعالیت‌های بشردوستانه، برونو مارس فعال است. او از Causes مختلف حمایت می‌کند، از جمله آموزش و کمک به پس از بلایا، نشان دهنده ی تعهد او برای بازگشت به جامعه

برونو مارس در طول زندگی حرفه‌ای خود جوایز متعددی دریافت کرده است که نشان دهنده ی جذب گسترده و تحسین منتقدان است:

• جایزه گرمی: بیش از 10 برنده، از جمله آلبوم سال، ترانه ی سال و بهترین اجرای مردانه ی پاپ.
• جایزه موسیقی آمریکا: چندین برنده از جمله هنرمند سال
• جایزه های موسیقی Illboard: جوایز متعددی، از جمله بهترین هنرمند مرد و بهترین هنرمند رادیو آهنگ.
• جایزه ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی: برنده ی چندین جایزه، از جمله بهترین ویدئوی سال.
• جوایز تصویر آکادمی NAACP: بهترین هنرمند مرد.
• جوایز انتخاب مردم: هنرمند مرد محبوب.