بررسی Stray Kids 'Rock-STAR': جایی که K-Pop با راک ملاقات می‌کند

Stray Kids، حس کره‌ای پاپ، با ای‌پی جسورانه 'Rock-Star' بازگشته‌اند. این پروژه که دومین بازگشت کره‌ای آنها در سال ۲۰۲۳ است، با هدف بازتعریف تصویر راک استار در جهان K-Pop، همکاری با تهیه‌کنندگان مختلف و استفاده از استعداد درونی خود را برای ارائه یک مجموعه هشت ترک که از طریق тем‌های خودآگاهی، مبارزه و هارمونی بافته شده است، به کار گرفته است.

با به دست آوردن جوهر آلبوم، تک‌آهنگ اصلی 'LALALALA' از نظر ملودی از کارهای قبلی آنها منحرف می‌شود. این آنتیم ریتمیک آفروبیات‌ها با وerve و یک وارونگی صوتی که با زیبایی‌شناسی نویز-پاپ آنها مطابقت دارد، از خود نشان می‌دهد. این ترک پیام شادی و تعقیب خوشبختی از طریق موسیقی را که نمادی از تنهایی و تکیه بر هنر در میان تفسیرهای نادرست اجتماعی است، یکپارچه می‌کند.

با انتقال به اپنر ای‌پی، 'Megaverse' با یک انفجار بالقوه باز می‌شود و Stray Kidsوضعیت Stray Kids در صحنه موسیقی جهانی. موسیقی آنها که جسورانه اعلام می‌کند 'echo through the galaxy,'، بلندتر از کلمات صحبت می‌کند و اعتماد به نفس قوی و صعود آنها در جهان موسیقی را منعکس می‌کند.

با تغییر دنده، 'Comflex' Stray Kids را در یک آواتار که هرج و مرج و�له را در بر می‌گیرد، به نمایش می‌گذارد. با تبدیل ناامنی‌ها به قدرت‌ها، پیچیدگی‌هایی که آنها 'flex' می‌کنند، نه تنها ادعاهای جاه‌طلبانه، بلکه یک描 نگار صادقانه از خودآگاهی است.

علاوه بر این، 'Blind Spot' هزینه‌های روانی و تلاش‌های نادیده را که پشت هنری صیقلی آنها قرار دارد، به نمایش می‌گذارد. این یادآوری غم‌انگیز از thửشی‌های نادیده و پایداری که در مسیر Stray Kids به سمت وضعیت راک استار وجود دارد، مسیری را که با بیشتر موانع نسبت به پیروزی‌ها مشخص شده است، برجسته می‌کند.

'Cover Me' انرژی جمعی گروه را با درون‌نگری فردی در تضاد قرار می‌دهد. سوالات خنثی Hyunjin مانند 'چرا در این شب احساس تنهایی می‌کنم?' و پل عاطفی Seungmin، انزوا و اشتیاق را به یک تجربه صوتی ملموس ترجمه می‌کنند.

در تضاد با ترک‌های قبلی، 'Leave' یک احساس رمانتیک را در ای‌پی معرفی می‌کند. این ترک یک اشتیاق نوستالژیک را که به نظر می‌رسد از تم جمعی منحرف می‌شود، القا می‌کند و از طریق متن‌های اکتشافی و تحویل روح‌انگیز، یک روایت تلخ و شیرین را می‌سازد.

در ابتدا در ژاپن منتشر شد، 'Social Path' با خاموشی قربانی کردن جوانی برای آینده درگیر است. این آیدول‌ها با بزرگ کردن شک و ناراحتی‌های ناشنیده، یک اعتراف قاطع را در متن جالب که با مبارزه آنها با صعود سنگین مطابقت دارد، به نمایش می‌گذارد.

سفر با یک نسخه سنگین از 'LALALALA' به اوج می‌رسد و آن را به یک اوج کاتارتیک ارتقا می‌دهد. این نگاه دو طرفه - که هم جشن‌ها و هم لحظات بازتابی را در بر می‌گیرد - نشان‌دهنده تلاش Stray Kids برای حرکت فراتر از عملکرد است.

با زمان اجرای ۲۷ دقیقه و ۲۷ ثانیه، 'Rock-Star' فشرده اما تأثیرگذار است. با این حال، زیر تولیدات صیقلی و آرایش‌های جسورانه، گاهی اوقات فراتر رفتن از حد دیده می‌شود. در حالی که گروه به طور ماهرانه سبک‌ها و بیان‌های عاطفی مختلف را فرماندهی می‌کند، برخی از ترک‌ها کمتر در روایت تماتیک فراگیر ادغام شده‌اند و به ای‌پی یک احساس ناهمگون می‌دهند.

بر اساس مقیاس، 'Rock-Star' وزن ۵ از ۱۰ را دارد. این ای‌پی جسارت هنری Stray Kids را منعکس می‌کند، اما در به هم پیوستن عناصر متنوع خود شکست می‌خورد. نمره‌های بالا برای انرژی افزایش یافته، پیام‌های جسورانه و تمایل به آزمایش است. با این حال، این موضوع با ناسازگاری تماتیک و وحدت تا حدودی جزء به جزء بین ترک‌ها متعادل می‌شود.

فهرست ترک‌ها:

1. Megaverse
2. LALALALA
3. Blind Spot
4. کامپلکس
5. Cover Me
6. Leave
7. Social Path (feat. LiSA) (نسخه کره‌ای)
8. LALALALA (نسخه راک)