دوا لیپا 'Houdini' را آشکار می‌کند: مسیرهای جدید برای سومین آلبوم را ترسیم می‌کند.

"Houdini" دوا لیپا اکنون منتشر شده است. این تک‌آهنگ که ورود آلبوم استودیویی سوم او را اعلام می‌کند، تلاقی حساسیت‌های پاپ و توانایی تولید متمایز کوین پارکر و دنی ال هارل است. Lipaاز حساسیت‌های پاپ و توانایی تولید متمایز کوین پارکر و دنی ال هارل.

عنوان این ترانه، "هودینی"، در ابتدا ابروهای شنونده را برمی‌انگیزد، با توجه به حضور همیشگی لیپا در رسانه‌ها از زمان آخرین آلبومش، "فوتوریستیک نوستالژیا". با این حال، این حضور چندوجهی بوده است و فراتر از موسیقی به مد، پادکست و حتی بازیگری نیز کشیده شده است. اسنپز ایرونی در جایگاه لیپا را ذکر می‌کند: او همزمان یکی از شناخته‌شده‌ترین ستاره‌های پاپ جهان است و در عین حال هویت مرموزانه‌ای در کارهایش حفظ می‌کند. صدای او، که قادر به ارائه طنین‌های لوکس و انتقادات تیز است، به ویژگی تعریف‌کننده‌ترین او تبدیل شده است.

از آغاز، "هودینی" شنونده را با خط بیس کوین پارکر که هم قاطع و هم فراموشکارانه است، در بر می‌گیرد و صحنه را برای یک ترک که وعده می‌دهد هم در کلاب‌های شبانه و هم در میان تحسین‌های انتقادی یک موضوع باشد، آماده می‌کند. ورود وکال لیپا فوری و جذاب است و کنترل رفین شده و طیمبر غیرقابل انکار را به نمایش می‌گذارد که با نام او همسان شده است.

استعداد لیریکی به نمایش گذاشته شده در بخش‌های ترانه، موجز است، با تحویل لیپا که نوعی اطمینان به نفس را نشان می‌دهد که به امضای شخصیتی هنری او تبدیل شده است. ساخت به کُروس با دقت انجام می‌شود، یک کرسندو که هم در ساختار پاپ آشنا است و هم در تحویل تازه است.

عملکرد وکال لیپا در "هودینی" یک مطالعه در کنترل و ظرافت است. در بخش‌های ترانه، او رویکردی نفس‌گیر و کم‌ رنگ اتخاذ می‌کند، که در تضاد با قدرت خنجر مانند او است که به آن معروف است. این خودداری影响 متن را تقویت می‌کند، زیرا او مستقیماً به موضوع ترانه اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که او یک نیرویی است که باید با آن حساب کرد، گریزان و سخت‌گیر.

کُروس اینجاست که جادوی ترانه نهفته است. صدای لیپا بخشی از یک منظر صوتی درخشان می‌شود و شنونده را با خط "شاید بتوانی یک دختر را وادار به تغییر راه‌هایش کنی" وسوسه می‌کند. این یک چالش بازیگوشانه است که هم یک قلاب لیریکی و هم یک نقطه چرخش تماتیک برای ترانه است. قلاب "من برای مدت طولانی اینجا نیستم/مرا بگیر یا می‌روم/هودینی" هم یک ادای احترام بازیگوشانه به فرارگر و هم یک استعاره برای ماهیت گریزان هنرمند در برابر انتظار است.

از نظر سازهای به کار رفته، ترک یک بافت غنی از سینث‌سایزرهای رترو و تکنیک‌های تولید مدرن است. تأثیرات دهه ۸۰ غیرقابل انکار است، اما هرگز مشتق نیست، به لطف براقی مدرن که توسط پارکر و هارل به تولید اضافه شده است. این ترکیب از قدیم و جدید است که به "هودینی" لبه متمایزی می‌دهد.

پل و آوترو ترانه شاید شاخص‌ترین نشان‌دهنده‌های تکامل هنری لیپا باشند. در اینجا، ترک به فاز آزمایشی‌تری وارد می‌شود، که با خط سینث‌سایزر مشخص می‌شود که به یک منظر صوتی ناگهانی و جذاب تبدیل می‌شود. این بخش، همان‌طور که منتقدان ذکر کرده‌اند، یک جدایی از ساختار پاپ صیقلی را نشان می‌دهد و به بیان پیشگامانه‌تر وارد می‌شود.

همکاری لیپا با ترانه‌سرایان توبایاس جسو جونیور و کارولین آیلین، عمق لیریکی را به ارمغان آورده است که هم در دسترس است و هم عمیق. ترانه‌سرایی مستقیم است، اما فضا را برای شنونده باز می‌گذارد تا لایه‌های معنایی را از ترانه جدا کند و زنگ تفاهم واقعی ترانه را آشکار کند.

نمایش بصری "هودینی" در ویدئوی موسیقی‌اش، گواهی بر رویکرد جامع لیپا به حرفه‌اش است. کرهوگرافی و داستان‌پردازی بصری انرژی ترانه و روایت بافته شده از طریق متن را تقویت می‌کنند و جایگاه لیپا را نه تنها به عنوان یک موسیقیدان، که به عنوان یک اجراکننده‌ای که قدرت تصویر را درک می‌کند، تثبیت می‌کنند.

"هودینی" به عنوان یک تک‌آهنگ قوی درخشید که جایگاه دوا لیپا را در پیشگامان پاپ معاصر تاکید می‌کند و同時 به تلاش او برای بازتعریف مرزهای این ژانر اشاره دارد. این ترک هم یک اشاره به گذشته است و هم گامی به سوی آینده، دوگانگی که لیپا با انعطاف‌پذیری بی‌درنگ از آن عبور می‌کند. به عنوان یک پیش‌نماز آلبوم آینده‌اش، نشان می‌دهد که شنوندگان و منتقدان در انتظار یک اثر هنری با عمق و نوآوری значیند هستند.