Το “Blue” του Loud George είναι ένα Σκοτεινό, Στρεβλό Γεύμα Ήχου
Το νέο τραγούδι του Loud George Blue είναι ένας μονομάχος μεταμορφωτής — ένα τραγούδι που σέρνεται κάτω από το δέρμα σας πριν ακόμη γνωρίζετε ότι είναι εκεί. Με στίχους που ζωγραφίζουν ένα σουρεαλιστικό πορτρέτο υπονόμευσης και φθοράς, το Blue ανατρέπει το σενάριο για την ευαλωτότητα και τη δύναμη. Αυτό που ξεκινά ως κρυπτικό θρήνος ("Η ταλαιπωρία είναι η μεταμφίεσή μου / Κλαίω στη μητρική γλώσσα") γρήγορα μεταμορφώνεται σε κάτι πολύ πιο επικίνδυνο.
Η χορωδία—"Φρέσκο Κρέας / Τόσο Γλυκό / Ας φάμε"—είναι τόσο εύηχη όσο και ανησυχητική, ένας γκροτέσκος ύμνος που παλπώνει με ένα είδος γκροτέσκου χαράς. Αν είναι μια μεταφορά για την κοινωνική κατανάλωση, τον ψυχολογικό πόλεμο ή απλά ένα θηρίο που περιμένει να επιτεθεί, το Blue δεν ταΐζει τον ακροατή. Αντίθετα, τολμάει να το χυμήσει.
Το Loud George θολώνει τα όρια μεταξύ θηρίου και θύματος, μεταξύ εχθρού και σωτήρα. Η πρόοδος του τραγουδιού είναι αργή αλλά έντονη, με μια ηχητική ατμόσφαιρα που feels και πρησμένη και κενή, ικανοποιημένη και ασθενούς—αντανακλώντας τέλεια τα θέματα της διείσδυσης και της φθοράς. Το Blue είναι λιγότερο ένα κλάμα για βοήθεια και περισσότερο ένα προειδοποιητικό γρυλίσμα από τις σκιές.
Σε ένα κόσμο γεμάτο θόρυβο, το Blue είναι το ήσυχο τέρας που περιμένει πίσω από την κουρτίνα. Θα νομίζετε ότι το έχετε ακούσει πριν—μέχρι να είναι πολύ αργά.
Το Loud George, το παιδί της φαντασίας του Eric Hayes, του Nick Baxter και του Sam Smith, έπιασε ρίζα το 2010 όταν το τρίο γύρισε την πλάτη του στη mainstream μουσική για να αναζητήσει την ακατέργαστη, ανεπίσημη δημιουργικότητα. Με μόνο τρεις συγχορδίες και μια seule γραμμή χορωδίας, έβγαλαν το ντεμπούτο τραγούδι τους, 'Bottle,' σε μόλις 20 λεπτά—ένα момент που έθεσε τον τόνο για την ανεπίσημη μουσική τους εθική.
Ο ήχος τους εξελίχθηκε γρήγορα σε ένα γκριντιό, φεροέστατο μείγμα χάους και μελωδίας, καταγράφοντας την αμελή αδιαφορία της 20άρας φοιτητικής ζωής τους. Το ομότιτλο ντεμπούτο άλμπουμ, άγριο αλλά γεμάτο αυθεντικότητα, ενσωμάτωσε το ανταρτικό πνεύμα τους. Οι στίχοι τους, ισότιμοι σαρκαστικοί και ποιητικοί, αντανακλούσαν μια νεότητα που πέρασε推 đẩyοντας τα όρια και απολαμβάνοντας την αδιακρίτως αδιαφορία.
Φορτώνοντας τους εαυτούς τους και το εξοπλισμό τους σε ένα δανεικό Peugeot 206, το Loud George έφερε το είδος του grunge-ενισχυμένου χάους στη μουσική σκηνή του Μάντσεστερ. Μέρη όπως το Gullivers, Dry Bar, Night and Day και Bakers Vault έγιναν μάρτυρες των υψηλο октановών σετ τους—πρωτότυπα κομμάτια με punk-ενισχυμένες εκδοχές κλασικών όπως 'These Boots Are Made for Walkin' και 'Hit the Road Jack.'
Στο κέντρο του všeho, ο Eric Hayes ηγήθηκε της επίθεσης ως παραγωγός, καταγράφοντας το ηχητικό στυλ grunge του σπιτιού του στη στούντιο του. Τώρα, μια δεκαετία αργότερα, το τρίο έχει επανενωθεί, κάθε μέλος με το δικό του σύστημα ηχογράφησης, για να αναβιώσει την άγρια ενέργεια των πρώτων ημερών. Με ένα νέο EP, Sex Teeth, σε εξέλιξη, το Loud George κατευθύνει τις ακατέργαστες αρχές του σε ένα θριαμβευτικό comeback, αποδεικνύοντας ότι ο γκριντιός, ανεπίσημος ήχος τους είναι τόσο δυνατός όσο ποτέ.
LOUD GEORGE είναι:
Eric Hayes - Φωνητικά / Κιθάρα
Sam Smith - Μπάσο
Nick Baxter - Ντραμς
Εταιρεία Ηχογραφησης, Υπηρεσίες Καλλιτεχνών και Διαχείριση.
