Die Rolling Stones

Die Rolling Stones, gestig in Londen in 1962, het 'n onuitwisbare spoor in die wêreld van musiek gelaat. Die oorspronklike lyn-up bestaan uit Mick Jagger op vokale, Keith Richards op gitaar, Brian Jones as 'n multi-instrumentalist, Bill Wyman op bas, Charlie Watts op tromme en Ian Stewart op klavier. Hierdie lyn-up sou oor die jare verander, maar die kernduo van Jagger en Richards het 'n konstante geblee, die band deur meer as vyf dekades van musiek-evolusie gesteur.

In hul vroeë jare was die Stones deel van die Britse Invasie, 'n golf van Britse bande wat die Amerikaanse musiekbedryf in 1964 oorheers het. Oorspronklik het hulle covers gespeel, maar het gou oorgegaan na oorspronklike materiaal. Hul 1966-album "Aftermath" was hul eerste volkome oorspronklike album en word dikwels as een van hul belangrikste vroeë werke beskou. Liedjies soos "(I Can't Get No) Satisfaction," "Get Off of My Cloud," en "Paint It Black" het internasionale nommer-een-hits geword, hulle status as rock-legende vasgehet.

By die einde van die 1960s het die band teruggekeer na hul ritme- en blues-gesteunde rock-sound. Albums soos "Beggars Banquet" en "Let It Bleed" het tracks bevat wat later as antheeme van die era sou word, soos "Sympathy for the Devil," "Street Fighting Man," "You Can't Always Get What You Want," en "Gimme Shelter."

Die vroeë 1970s het die uitgawe van ikoniese albums soos "Sticky Fingers" en "Exile on Main Street" gesien. "Sticky Fingers" was veral opmerklik vir sy fokus en imperiale tone, van die slegte riff van "Brown Sugar" tot die string-bedeke stryk van "Moonlight Mile." Aan die ander kant het "Exile on Main Street" 'n meer uitgestrekte, primitiewe thrill aangebied, met tracks soos "Shine a Light" en "Torn and Frayed" die band se neiging tot siektegedrag gevang.

Die laat 1970s en vroeë 1980s was 'n tydperk van eksperimentasie vir die Stones. Albums soos "Some Girls" en "Tattoo You" het hulle in disco en punk gedoen, die musikale tendense van die tyd weerspieël. "Some Girls" het die Stones se mid-70s neerwaartse spiraal gestuit, met disco-influensies op "Miss You" en punk-elemente op "Shattered" en "Respectable."

Die band se later albums, soos "A Bigger Bang" in 2005, is gekritiseer vir die gebrek aan inspirasie van hul vroeëre werke. Hulle het egter nog steeds die band se gees gevang, met Jagger in snaringsvorm op tracks soos "Rough Justice." Hul 2016-album "Blue & Lonesome" was 'n terugkeer na die blues wat hulle eerste geïnspireerd het, en het hulle 'n Grammy vir Beste Tradisionele Bluesalbum in 2018 ingewinn.

Skiets na 2023, Die Rolling Stones het hul 26ste studioalbum, "Hackney Diamonds." Hierdie album is hul eerste oorspronklike materiaal sedert "A Bigger Bang" in 2005. Dit bevat 'n reeds vrygestelde samewerking met Lady Gaga en Stevie Wonder genaamd "Sweet Sounds of Heaven," sowel as tracks soos "Bite My Head Off," wat 'n bas van Paul McCartney, en "Get Close" en "Live By the Sword," beide met klavier van Elton John. Die album is met lof ontvang, beskryf as een van die meestal Stonesy-albums in vier dekades. Kritici het opgemerk dat die band nog nooit so bruisend en gefokus in wat soos 'n half-eeuw se tyd voel.

Die Rolling Stones se omvattende diskografie sluit 31 studioalbums, 13 lewensalbums, 28 kombinasiealbums, 3 uitgebreide spele, 122 singels, 31 box-sets, 51 video-albums, 2 video-box-sets en 77 musiekvideo's in. Hulle musiek strek oor sewe dekades, 'n prestasie wat weinig bande kan aanspraak maak. Hulle het ook verskeie pryse ontvang gedurende hul loopbaan, insluitend Grammy-toekennings vir Beste Tradisionele Bluesalbum vir "Blue & Lonesome" in 2018 en Beste Historiese Album vir "Charlie Is My Darling - Ireland 1965" in 2014. Hulle is ook met 'n Grammy-Lifetime-Achievement-toekenning in 1987 vereer.

In 'n samenvatting, Die Rolling Stones is nie net 'n band nie; hulle is 'n instelling in die wêreld van musiek. Hulle reis van 'n Britse Invasieband tot rock-legende is deur musikale innovasie, kommersiële sukses en kulturele impak gekenmerk. Hulle omvattende diskografie, verskeie pryse en die vermoë om groot stadions meer as 50 jaar nadat hulle gestig is te vul, getuig van hul ewige erfenis. Met die uitgawe van "Hackney Diamonds," het hulle bewys dat hulle nog ver van klaar is, terwyl hulle voortgaan om te evolueer terwyl hulle aan hul wortels bly.